We probeerden niet weg te lopen, mama. Wij wilde alleen jouw vinden.
Is het bij jullie opgekomen dat jullie zo mijn plan verpesten. Ons plan.
Begrijpen jullie niet wat ik verteld heb?
Het gaat niet goed met de tweeling.
Ze moeten naar buiten de frisse lucht en de zon in.
Zij moeten spelen met hun vrienden, en een plaats om te rennen. Ze moeten terug naar school.
Oké, ik laat het aan jullie.
We kunnen onze spullen pakken en vandaag nog vertrekken.
of we wachten nog even tot het testament voorgelezen wordt.
Is grootvader stervende?
De dokters zeggen dat hij geen maand meer heeft.
Als we nu gaan hebben we niets. We kunnen nergens heen.
Als we blijven. Hebben we meer dan we ooit gewild hebben.
Voor altijd.
We houden van je. Wat jij denk dat het beste is...
dat is wat we doen.
Cathy, jij hebt ook wat te zeggen?
Ik denk dat ik even naar de tweeling ga kijken.
Het komt wel goed. Nog maar even.
Het komt wel goed.
Maak je niet druk.
Ik heb hem, ik heb hem! Christopher ik heb een huisdier.
Ik haat vlakke gedachten, maar grote God, ik hou van mijn hart als een schild.
Christopher kom eens kijken wat er gebeurd is.
Waarom hebben ze meer tralies geplaatst?
Ik wist dat Chris er spijt van had dat hij rekening hield met de wensen van moeder...
Ik vond een manier om te ontsnappen...
al was het alleen maar in een heet bad met mijn fantasieën.
Fantasieën over een leven met dansen, vrienden en misschien wel romantiek.
Fantasieën die misschien wel nooit uitkomen.
Cathy. - Ja!
Kan ik met je praten?
Wat is er?
Ben je boos omdat ik haar kant heb gekozen?
Nee, maar waarom ben je het altijd met haar eens?
Zondaars!
Christopher! - Wat hebben wij gedaan om zondaars genoemd te worden?
Wat verwacht je dan, we zitten hier al weken...
en dan mogen we elkaar niet zien. Wie stopte ons hier. Jij sluit ons hier op.
Je wilt ons betrappen op iets wat jij duivels noemt.
Zie jouw hier, in je zwarte jurk, met je mooie juwelen en je zure gezicht.
Wij zijn niet bang van jouw we lachen je uit, hoor je dat. We lachen je uit. Eruit!
Mama laat haar ons niets aandoen Cathy.
We moeten de deur blokkeren of ons verstoppen op de zolder.
Ze komt daar niet boven.
Ik ben zo bang Christopher.
Het komt wel goed. Daar zorgt mama wel voor...
en ik.
Wat mis er? - Cory is weg.
Hij is weg zoeken jullie daar naar hem.
Hij is hier!
Cory, wakker worden!
Wakker worden lieverd.
Fred is ontsnapt.
Ik moest hem toch weer vangen.
Waar is Fred nu? - Hij is hier.
Het is beter als Fred beneden slaapt.
Cathy doe de deur open!
Jij bent een zondaar.
Waarom doet moeder ons dit aan?
Mama weet niet wat er gebeurd is dat weet ik zeker.
Waarom komt ze niet terug?
Ze komt Cathy, snel dat zul je zien.
Waarom heeft oma ons geen eten gebracht vandaag?
Ze is alleen wat laat.
Misschien is er geen voedsel meer. Misschien is alles op.
Ik heb toch geen honger.
Ze komt wel.
Goedenavond John. - Goedenavond meneer Winslow.
Hunkerend naar zonlicht en eten.
Onze gezichten werden bleek en lichamen dunner.
Toen oma ons geen eten meer gaf, werd kleine Cory erg ziek...
elke dag werd hij zwakker en zwakker.
Schuif hem op.
Wat doe je?
Wat doe je!
Hou zijn hoofd omhoog. - Waarom, wat ga je doen?
Doe gewoon wat ik zeg.
Ik heb een andere manier gevonden om te ontsnappen, ik ga het vanavond proberen.
Het is het beter als je met mij meegaat.
Zo niet, ga niet alleen.
Controleer die deur.
Het is van moeder.
Het is de kamer van moeder.
Kom we kunnen hier niet blijven er is een verklaring voor dit alles.
Zodra we moeder vinden, zullen we het vragen en dan zal ze het ons vertellen.
Kom, we moeten verder zoeken.
Die kant op.
Hij is het.
Hij is dood, Christopher!
Wat als hij ons ziet?
Hoe kan hij ons zien als hij dood is.
Ik vond je altijd de beste Corine.
Hierheen.
Hou je nog steeds zoveel van haar als voorheen? - Stel niet van die stomme vragen.
Waar ze vanavond ook is ze denkt aan ons.
Ze komt terug en als ze dat doet, wordt alles duidelijk.
De tweeling is ziek Christopher. - Die zijn in orde.
Chris. - Nee, ik wil het er niet meer over hebben.
Die ouwe gek heeft niet het eeuwige leven. Dat heb je vanavond gezien.
Hij wist niet eens wie wij waren, wie jij was.
Ben je soms vergeten waarom wij hier naartoe gekomen zijn.
Al het geld in de wereld is het niet waard met wat wij hebben verloren.
Misschien niet voor jou, maar zonder dat kan moeder niet denken.
Ze heeft ons als het haar iets kan schelen!
Laten we de tweeling meenemen en weggaan!
We vinden wel een weg naar buiten maar wel nu, voor het te laat is.
En wat dan? Wat moet ik doen om ons vieren in leven te houden.
Twijfel je helemaal niet aan haar? Zie je niet hoe zij veranderd is.
Zie je niet wat het willen van dat geld met haar doet.
Ik zie steeds dat bed voor me...
Ze is onze moeder. Wat wil je dat ik zeg?
Alleen de waarheid, dat is alles.
Ik moet overgeven.
Waarom haal je de bloemen weg Carrie? - Omdat het tijd is.
Waarvoor?
Voor de winter.
Heb je hoofdpijn? - Nee, dat had ik gisteren.
Een zere keel? - Een beetje.
Gevoelloosheid in je vingers of voeten?
Wat is gevoelloosheid?
Dat is als je voet slaapt en je voelt niks.
Soms.
Geef je hand eens.
Wat doe je? - Ik kijk alleen.
Lieverds, ik ben terug!
Lieverds, ik ben zo blij...
Cathy je haren. Wat een verstandige beslissing. Het is mooi lieverd.
Jullie zijn boos op mij. Jullie weten niet hoe erg ik jullie gemist heb.
Wacht maar tot jullie de cadeaus zien. Ik wilde het nog vertellen dat ik wegging, maar...
maar raad eens wat er gebeurd is!
Dat grootvader is overleden? - Nee.
Hij is naar een ziekenhuis gebracht?
Ik ben niet blij omdat hij dood gaat. Ik ben blij omdat hij van mij houdt.
Begrijp je het niet?
Ik heb gedaan wat ik beloofd had.
Ik schonk hem plezier zodat hij voor mij een feest geeft vanavond.
Een groot feest voor mijn terugkomst in de maatschappij.
En morgen heeft hij een gesprek met zijn advocaat Bart Winglow, een hele leuke man...
om mij weer te vernoemen in zijn testament.
Hij laat mij alles na. Zelfs dit huis.
En wat is er met je kinderen moeder? Weet hij dat ze bestaan?
We weten precies hoe hij daarover denkt.
En wat gebeurd er met ons mama? Hoe lang moeten we nog in deze gevangenig leven?
Gevangenis?
Mam, je komt met geschenken voor ons. Denk je dat dat goedmaakt voor wat wij verloren hebben?
Christopher als je niet meer van mij houdt...
Ik ben niet gestopt om van je te houden mam, ik dwing mezelf om van je te houden, elke dag...
ondanks alles wat je doet.
Zeg niets meer.
Kijk dan naar ons mam!
Lijken wij op jou met je roze wangen en sprankelende ogen.
Heb je de tweeling al gezien. Cory heeft bijna elke dag buikpijn...
en Carrie krijgt kleine zweertjes op haar huid.
Weet je of interesseert het je wel, dat oma ons...
een week geen eten heeft gegeven? - Hou op!
U hebt het recht niet om zo tegen mij te praten.
Je zegt me dat ik plezier had terwijl mijn kinderen pijn hadden.
Jullie zijn harteloos. Zodra jullie me liefdevol kunnen behandelen...
kom ik terug.
Wat ben je aan het doen?
Ik ga naar beneden, ik wil dat feest zien.
Ga je met mij mee?
Waarom zijn jullie niet uit bed en aangekleed?
Wat heb ik gezegd over samen zijn in jullie nachtkleding.
Cory is ziek.
Het is heel erg ziek.
Hij heeft een dokter nodig.
Waarom sta je daar alleen maar?
Cory moet naar het ziekenhuis. Er is geen andere oplossing.
Wat is er met je aan de hand moeder? Je staat daar alleen maar...
denk je alleen maar aan je geld en jezelf terwijl Cory stervende is.
Geef je er niets om wat er met hem gebeurd?
Ben je vergeten dat jij zijn moeder bent?
Jij bent het altijd...
Cathy!
Je gaat naar de hel als je Cory niet meteen naar het ziekenhuis brengt.
Denk je dat je overal mee door kunt gaan en dat niemand er ooit achter komt.
Als Cory sterft moeder zal jij ervoor boeten.
Op de een of andere manier vind ik een manier.
Dat beloof ik je.
Kom binnen.
Neem je jongen mee naar beneden en kom met de auto naar de deur, mijn dochter gaat met hem naar het ziekenhuis.
Hallo John.
Maak je geen zorgen Fred. Hij komt terug.
Cory had een longontsteking.
De artsen hebben gedaan wat ze konden.
Er komt geen begrafenis. Hij is al begraven.
Er is iets mis met Fred, Christopher. Hij wordt niet wakker.
Arsenicum vergiftiging.
Op de poedersuiker van de koekjes.
In kleine hoeveelheden, heeft het geen smaak of geur.
Het laat niet veel sporen na Cathy.
Ze hadden het ook niet gevonden bij een autopsie...
of ze hadden er naar moeten zoeken.
Wat gaan we doen?
Vanavond ga ik alleen naar beneden...
ik pak wat geld...
of een paar van die diamanten ringen die oma draagt.
En wat dan?
Dan gaan we hier vandaan Cathy.
Hoe dan ook, we komen hier uit.
Wat er daarna ook gebeurd ligt aan ons...
wat er ook gebeurd...
we zullen vrij zijn.
Is het echt nodig om te wachten tot morgen? - Ja.
Ik weet niet of ik dat kan. - Je moet.
Wat kan 12 uur voor verschil maken?
Het verschil tussen een of twee ringen.
Verdomme!
Godverdomme!
Wat is er gebeurd?
We vertrekken morgen.
Heb je een manier gevonden? - Ja!
- Wat, een raam? - Nee, een deur. De voordeur.
Wat!
Er is weer een feest morgen.
Ik zag dat ze een van de kamers klaar aan het maken waren...
er komen waarschijnlijk 100 gasten.
Misschien nog wel meer.
Ze kunnen de deur niet op slot houden. Niet met al die mensen die binnen komen.
Wat is er beneden nog meer gebeurd Christopher? Wat heb je gezien?
Het is wij tegen de rest zei je. We staan er alleen voor.
Lieg niet tegen mij Christopher.
Het is niet zomaar een feestje, Cathy. Het is een huwelijkfeest.
Mam trouwt morgen met die man.
Nee Chris!
Ik ben bang Christopher.
Je hoeft niet. Niemand kan ons ooit nog pijn aandoen.
Deze kant op. - Nee Chris.
Hier kom je niet mee weg. We moeten opa de waarheid vertellen.
Wat maakt dat nou uit. We gaan.
Nee, mama krijgt dat geld niet. Niet nadat ze ons zo behandeld heeft.
Kom op.
Hij is weg.
Hij is dood Cathy.
Ja, nu kunnen we bij mama blijven.
Nee Carrie.
Mama heeft tegen ons gelogen.
Ze zei dat ze ons kwam halen zodra haar vader gestorven was...
maar ze is nooit gekomen.
Ze geeft alleen om zichzelf, Carrie.
Ze verpest alles.
We kunnen niet langer wachten.
Maar je moeder...
dit zijn haar vrienden.
En het is mijn bruiloft.
We zullen de ceremonie nu beginnen.
Vandaag is het 23 april.
Christopher wat is dat?
Dat is het testament van opa.
Het is twee maanden oud.
Er staat dat als ooit bewezen wordt dat moeder kinderen had...
uit haar eerste huwelijk...
zelfs na zijn dood...
wordt ze onterfd.
Moeder wist al die tijd dat we nooit gevonden mochten worden.
Ze was nooit van plan ons van de zolder te halen.
Beste familie en vrienden...
Wij zijn hier bijeen op deze heugelijke dag...
Om Corine en Bart in het Heilige Huwelijk te laten treden.
Laat ons bidden...
Heilige vader We lezen in Genesis, het verhaal van het ontstaan.
Je zei dat het niet goed was voor de man om alleen te zijn...
daarom creëerde hij de vrouw...
en gaf je zegen aan het heilige sacrament van het huwelijk.
Waak nu over Bart en Corine...
en spreek uw zegen uit over hun.
Geef ze de kracht en rust om de beloftes te houden, die ze hier vandaag...
voor U maken.
Wij bidden dat U in Uw oneindige goedheid hun huis wilt zegenen...
en vullen met gezonde en blijde kinderen.
In de naam van de vader...
Amen.
Moeder!
Vindt je mijn jurk mooi.
Het leek mij passend voor deze gelegenheid.
Wie zijn jullie? Hoe komen jullie hierbinnen?
Ben je ons nu al vergeten?
Mama.
Wie zijn jullie, kinderen?
Wij zijn de kinderen van de bruid.
Dat is onzin. Je weet dat ik geen kinderen heb.
Zorg ervoor dat hun verdwijnen.
Ik sta niet toe dat mijn trouwdag verpest wordt door...
een wrede duivelse grap.
Jij bent degene die wreed en des duivels is, moeder!
Jij hield ons opgesloten op zolder!
En jij zou ons komen halen als je vader dood was.
Maar je kwam nooit.
Niemand mocht er ooit achter komen...
want dan zou je weer onterft worden.
Dat is niet waar.
Nee.
Wat voor bewijs hebben ze.
Hij is dood omdat hij dezelfde koekjes at als Cory.
Wie is Cory?
Hij was uw zoon, onze kleine broer en jij hebt hem vermoord.
Op dezelfde manier zoals jij ons probeerde te vermoorden.
Kijk naar ons Moeder!
Hoe kon je ons dit aandoen?!
Alsjeblieft moeder, ons huwelijksgeschenk voor je!
Schei uit.
Eet op!
Eet het koekje!
Eindelijk kregen wij onze wraak.
We konden ons zelf redden.
Ik vond werk en zo kon Chris studeren.
Kleine Carrie werd groter...
maar was nooit echt gezond.
Ik begon zelfs weer met dansen.
We lieten het verleden achter ons...
behalve de herinneringen aan moeder...
en oma...
en de zolder.
Soms vraag ik me af of oma nog leeft...
nog steeds wakend over Foxworth Hall en wachtend op mijn terugkomst.
translated and made bij Lieske68.
Onze dank gaat uit naar Vandana. Aangepast door Noppes.
Gedownload van www.ondertitel.com